sobota, 11 listopada 2006
Obrazki

 

Jak narazie informacji nie będzie. Przepraszam.

11:04, wladca_pierscieni7 , Galeria
Link Komentarze (2) »
środa, 01 listopada 2006
Siemka

Siemano.

Nie mam za bardzo pomysłów na notki, więc nie napiszę notki o czymś/kimś z "Władcy Pierścieni".

Teraz dodaję fotki:

 

 

14:17, wladca_pierscieni7
Link Komentarze (1) »
czwartek, 26 października 2006
Coś o Nazgulach

 - Nazgule, czyli Czarni Jeźdzcy lub Upiory Pierścienia byli to ludzie, którzy zostali omotani potęgą Pierścieni Władzy. Sauron dał 9 tych magicznych pierścieni 9 królom ludzi, którzy szybko stali się Duchami, oddanymi swojemu panu. Nie byli oni w materialnej postaci, a więc byli niezauważalni dla innych. Jednak często można ich było spotkać, ubranych w czarne płaszcze, aby siać strach. Węch mieli znakomity, co zastępowało im częściowo brak oczu. Posiadali zatrute sztylety, które mogły zadawać cios. Najczęściej podróżowali na koniach z Mordoru, rzadziej na straszliwych latających kreaturach. Byli Upiorami Pierścienia, więc nie dało ich się zabić, jedynie odegnać. Jednak ich istnienie dobiegło końca, wraz z upadkiem Saurona i jego potęgi.

21:57, wladca_pierscieni7 , Autor / Postacie
Link Komentarze (14) »
wtorek, 24 października 2006
Sauron - Władca Pierścienia

 

     Sauron, zwany również Gorthaurem, był niegdyś Majarem w służbie Aulego. Jednak przed wiekami zwiódł go Morgoth - Władca Ciemności i Sauron stał się jego najwierniejszym poplecznikiem. Z biegiem lat coraz bardziej upodabniał się do swojego pana. Potrafił zmieniać postać, a jego umiejętność pięknego przemawiania zwiodła niejednego. Po klęsce Morgotha Sauron chciał nawet zmienić swe postępowanie, ale nie pozwoliła mu na to pycha i niechęć do korzenia się przed innymi. Wolał osiąśćć w Śródziemiu, w Mordorze, który ufortyfikował i gdzie zbudował potężną wieżę Barad-dur. Toczył wiele wojen z elfami i ludźmi, doprowadził do zatopienia Numenoru, stworzył Jedyny Pierścień, a to i tak nie wszystkie jego niecne występki. Po przegranej bitwie i zabraniu Jedynego przez Isildura, utracił swą cielesną powłokę i błąkał się po Śródziemiu, aż nie odzyskał dawnej mocy. W końcu powrócił do Mordoru, odbudował Barad-dur, a poddanym ukazywał się jako Płonące Oko, którego spojrzenie mało kto mógł znieść. Do niego ściągało całe zło świata: orkowie, trolle, wojownicze ludzkie plemiona itd. Sauron został unicestwiony 25 marca 3019 roku III E, kiedy zniszczono Pierścień. Jego duch już nigdy nie nawiedził Śródziemia.

 

P.S. Polecam tę świetną stronkę Monisi: http://mona03.blox.pl

Włazić, bo świetna :D

15:33, wladca_pierscieni7 , Autor / Postacie
Link Komentarze (4) »
Trzy pierścienie elfów

Wyszukałam trzy pierścienie elfów z Władcy Pierścieni.

Oto one:

Vilya -  - nosił go najpierw Gil-galad, następnie Elrond. Jest to pierścień Powietrza.

 

Narya -  - Nosił go na początku Cirdan Szkutnik, a potem oddał go Mithrandirowi (Gandalfowi). Jest to pierścień Ognia.

 

Nenya -  - nosiła go Galadriela. Jest to pierścień Wody.

15:19, wladca_pierscieni7 , Galeria
Link Komentarze (4) »
Historia powstania Pierścienia

A jednak coś znalazłam :D

*

Historia Pierścieni rozpoczęła się w 1200 roku II E, kiedy Sauron zwiódł elfich kowali z Eregionu. Około 300 lat później zaczęli kuć oni Pierścienie Mocy, które pod wodzą Celebrimbora ukończyli po 90 latach. Tak powstały Trzy (dane elfom), Siedem (przekazane krasnoludom), Dziewięć (dar dla ludzi) i wiele innych, słabszych klejnotów. Około 1600 roku II E Sauron zrealizował swój szatański plan. W Mordorze, w ogniu Orodruiny, Góry Przeznaczenia wykuł Pierścień Jedyny, rządzący pozostałymi. Niepozorny krążek ze złota, w przeciwieństwie do innych nie zawierający wprawionego kamienia, posiadał straszliwą moc. Ten, kto miał go na palcu, znał wszystkie myśli i zamiary właścicieli pozostałych klejnotów i mógł nimi sterować. Elfowie noszący Vilyę, Naryę i Nenyę szybko zorientowali się, co knuł Sauron. Zdjęli więc swoje Pierścienie. Sauron wypowiedział wojnę światu, ale po kilku latach został pokonany dzięki pomocy Numenorejczyków pod dowództwem króla Tar-Minastira. Jednak wojna przyniosła dużo złego - zginął Celebrimbor, zamknięto wrota Morii, a Eregion spustoszono. Sauron wycofał się ze zdobytych ziem, na długo zapanował spokój. Około 2251 roku II E po raz pierwszy pojawiły się Nazgule - Upiory Pierścienia. Byli to ludzie, niegdyś wielcy królowie i czarnoksiężnicy, którzy dostali Dziewięć Pierścieni. Po dłuższym czasie zmienili się w widma, a ich wola została podporządkowana Czarnemu Władcy. Tylko oni całkowicie oddali się Sauronowi - elfowie i krasnoludowie oparli się zakusom zła. W końcu Sauron trafił do Numenoru jako zakładnik w 3262 roku II E. Tam zawładnął umysłami władców i ludu do tego stopnia, że zaatakowali oni Valinor. Za karę Numenor został zatopiony, a Sauron pozbawiony w katastrofie cielesnej powłoki wrócił do Śródziemia.
     Z Numenorejczyków uratowało się niewielu. Ci, którzy nie uczestniczyli w wojnie z Valarami, uciekli na wschód i tam założyli Królestwa na Wygnaniu. Północne - Arnor - rządzone przez Elendila i Południowe - Gondor - zarządzane przez braci Anariona i Isildura, synów Elendila. Oba kraje czuły niebezpieczeństwo ze strony ciągle wzmacniającego się Mordoru. W 3429 roku II E Sauron zaatakował Gondor i zniszczył Białe Drzewo - potomka drzewa Nimloth jeszcze z czasów Numenoru. 3430 rok II E przyniósł zawiązanie Ostatniego Sojuszu ludzi i elfów przeciw władcy Mordoru. Cztery lata później, po Bitwie na Dagorlad, rozpoczęło się siedmioletnie oblężenie Barad-dur. W 3441 roku przed Czarną Wieżą rozegrała się bitwa, w której Sauron został pokonany i pozbawiony Jedynego Pierścienia przez Isildura. Tym wydarzeniem zakończyła się II Era. Zdobywca klejnotu, mimo rad Elronda i Cirdana, nie zniszczył go. Kilka lat później Isildur zginął zabity przez orków na Polach Gladden, a Pierścień pogrążył się w wodach Anduiny.
     Prawie dwa i pół tysiąca lat później, w 2463 roku III E, niziołek Deagol znalazł Jedynego łowiąc ryby, jednak został zabity przez swego kuzyna Smeagola, zwanego później Gollumem. Hobbit często korzystał z Pierścienia, co skazało go na wygnanie i samotne życie pod Górami Mglistymi. Kolejne pięćset lat spędził tam żywiąc się surowym mięsem ryb i orków. Przez ten czas duch Saurona powrócił do Mordoru, odbudował Barad-dur i bezustannie szukał swojej zguby. W 2941 roku III E Gollum zgubił Pierś
cień, który znalazł i zabrał do kraju zwanego Shire hobbit Bilbo Baggins. W 3018 roku III E jego spadkobierca Frodo został wyznaczony na Powiernika Pierścienia w trudnej misji zniszczenia przedmiotu. Spełnił pokładane w nim nadzieje. 25 marca 3019 roku III E Sauron i Nazgule zostali ostatecznie unicestwieni, a Trzy pierścienie elfów straciły moc...

15:08, wladca_pierscieni7 , Historie, informacje
Link Komentarze (4) »
Cześć xD

Siemka :D

Ja nadal szukam informacji, więc raczej z tym tematem będę miała później notki.

Dziękuję za komenty ;*

O sprawach "duchownych" to na tyle, a teraz wiadomość :)

Na TVN-ie, 27.10.2006 będzie druga część (po pierwszej) Władcy Pierścieni. Już się nie mogę doczekać, chociaż tą część już obejrzałam :p

Pzdr 4 All ;*

P.S. Jak tylko znajdę jakieś informacje, to dodaję notkę :D

14:47, wladca_pierscieni7 , Inne
Link Komentarze (2) »
niedziela, 22 października 2006
Obrazki

Nie mogę wyszukać żadnych obrazków, więc macie tylko te:

 

 

Dzisiaj tylko ta zła strona książki i filmu :)

Dzięki za komentarze :D

 

21:11, wladca_pierscieni7 , Galeria
Link Komentarze (5) »
sobota, 21 października 2006
The Fellowship (The Lord Of The Ring)
09:24, wladca_pierscieni7 , Galeria
Link Komentarze (2) »
Wszystko o Legolasie

 

Legolas był Sindarem (elfem szary lub inaczej elfem półmroku). Mieszkal w Leśnym Królestwie na skraju Mrocznej Puszczy. Jego ojcem był król Thranduila.
Jego imię w języku sindariańskim oznacza zielony liść (co po części wyjaśnia jego wielka miłość do przyrody). Jak każdy elf kochał drzewa, kwiaty, zwierzęta. Jego wrażliwość na naturę była taka silna, ponieważ od urodzenia mieszkał w puszczy i jak sam czasem wspominał znal wiele drzew od nasionka. Wyglądem i charakterem Legolas nie odróżniał się od innych elfów. Jak każdy przedstawiciel swojej rasy był piękny, pogodny i czuły na cudze cierpienie i urok otaczających go krain.
W roku 3019 na pamiętnej naradzie w Rivendell wystąpił jako wysłannik swojego Królestwa. Został wybrany jako jeden z dziewięciu członków Drużyny Pierścienia. Reprezentował w niej najpiękniejsza rasę w Śródziemiu - elfów. Pomimo początkowej niechęci wobec Gimlego, zaprzyjaźnił się z nim serdecznie podczas wyprawy. Tak bliska więź pomiędzy krasnoludem i elfem budziła powszechne zdumienie. Niezwykła przyjaźń przetrwała do końca ich dni. Legolas wielokrotnie podczas wyprawy służył Drużynie swoimi nadzwyczajnymi zdolnościami - doskonałym słuchem, bystrym wzrokiem, czujnością. Elf nigdy nie rozstawał się ze swoim łukiem, którym posługiwał się po mistrzowsku. Nawet w nocy tylko przy świetle gwiazd potrafił ugodzić śmiertelnie smoka należącego do Nazgula, krążącego wysoko nad głowami Drużyny. Jego łuk często ratował kogoś z Drużyny przed śmiercią.
Po rozpadzie Drużyny Pierścienia wraz z Aragornem i Gimlim wyruszył w pościg za orkami, które uprowadziły Merre'go i Pippina. To on ponaglał towarzyszy w szalonej gonitwie za orkami. Potem przyłączył się do Rohanu i wziął udział w Bitwie o Rogaty Gród, gdzie wykazał się wytrwałością i walecznością. Podczas drogi z Helmowego Jaru do Isengardu po raz pierwszy w życiu spotkał Enty. Te zdumiewające istoty tak bardzo go zaintrygowały, że po wypełnieniu swojej misji, pragnął odwiedzić Las Fangorn i poznać bliżej jego zagadkowych mieszkańców.
Towarzyszył Aragornowi i Szarej Kompanii na Ścieżce Umarłych. Sam wkroczył tam bez obaw, ale w drodze dodawał otuchy Gimlemu i koniom przerażonym obecnością upiorów. Gdy wraz z Szara Kompanią przybyli do południowego Gondoru w krainie Lebelnin Legolas po raz pierwszy usłyszał mewy. Obudziło to w nim nieustającą od tej chwili tęsknotę Eladarów za Eldamarem.
Wziął udział w Bitwie na Polach Pellenoru, a potem w wyprawie Aragorna do bram Mordoru.
Po zakończeniu Wojny o Pierścień powrócił do Leśnego Królestwa, ale już nigdy nie zaznał spokoju, ponieważ dręczyła go tęsknota za Morzem. Tak jak kiedyś obiecywał, gdy pierwszy raz był w Minas Tirith, sprowadził z Lesnego Królestwa grupę elfów do Ithilien i zajął się upiększaniem krainy spustoszonej przez lata wojen i niepokojów. Na początku Czwartej Ery w 120 roku po śmierci Elessara Legolas opuścił Śródziemie. Wybrał się w daleką podróż za Morze, dokąd wzywała go od dawna tęsknota serca. Wraz z nim pożeglował serdeczny przyjaciel Gimli.

09:11, wladca_pierscieni7 , Autor / Postacie
Link Komentarze (1) »
Wszystko o Aragornie

 

Aragorn syn Arathorna urodził w 2931 roku Trzeciej Ery i żył do 120 roku Czwartej Ery. Był najwspanialszym wśród ludzi swojej epoki, a być może wszechczasów. Niezwykłość Aragorna wynikała zarówno z jego pochodzenia, dziedzictwa, jak i przymiotów charakteru. Posiadał on mądrość elfów i dar przewidywania Dunedainów. Ponadto w czasie długich lat tułaczki zdobył wielką wiedzę i doświadczenie, jakie nie było udziałem żadnego z ludzi. Także dzieje i czyny Aragorna wykraczały poza możliwości zwykłych ludzi. Nie bez powodu mówiono, że w Aragornie odżyła szlachetność Numenoru. Aragorn był wysokim mężczyzną. Chociaż jego twarz nosiła ślady długoletniej tułaczki i zmagań a we włosach pojawiły się srebrne nitki, jego sylwetka zachowała młodzieńczą sprężystość. Był raczej smutnym i ponurym człowiekiem, ponieważ musiał znosić wiele trudów, jednak optymizm i nadzieja nigdy go nie opuszczały. Wśród ludzi, którzy go nie znali wzbudzał niepokój i respekt. Był wspaniałym przyjacielem, zawsze gotowym do pomocy i poświęceń, a jednocześnie niebezpiecznym przeciwnikiem. Spośród jego licznych zalet najważniejsze to: mądrość, odwaga, męstwo, lojalność, wytrwałość i poświęcenie. W ciągu swojego życia otrzymał wiele imion. Przed Wojna o Pierścień w Gondorze nadano mu imię Thorongil ze względu na gwiazdę Strażników, którą nosił. W Bree nazywano go Obieżyświatem. Przydomek przetłumaczony na język quenejski - Telecontar, przyjął potem jako nazwę dla założonej przez siebie dynastii. Przepowiedziane i używane przez Galadrielę miano Elessar przybrał jako swoje królewskie imię. Nazywano go także Kamieniem Elfów, ze względu na szmaragdową broszę, którą stale nosił. Inne jego przydomki to: Dziedzic Isildura, Odnowiciel, Długonogi, a nawet Skrzydlaty. To ostatnie imię nadal mu Eomer podczas pierwszego spotkania na stepach Rohanu. Przez elfy w Rivendell i przez Bilba Bagginsa nazwany był, ze względu na swoje pochodzenie Dunadainem. Aragorn dorastał w tajemnicy w Rivendell pod opieką matki, gdzie znano go pod imieniem Estel. Gdy osiągnął wiek 20 lat, Elrond wyjawił mu jego prawdziwe pochodzenie. Wtedy ukrywając swoją prawdziwą tożsamość wyprawił się do dzikich Krajów i przez siedemdziesiąt lat walczył na różne sposoby z Sauronem. Przewodził Dunadainom Północy, został ich szesnastym i ostatnim wodzem. Podróżując po różnych krainach wytrwale uczył się obyczajów rożnych ludów. Zahartowany w boju stał się wkrótce najbardziej wytrwałym i najmądrzejszym człowiekiem. Wędrując po Śródziemiu wspierał ludy walczące z ciemnymi siłami; pomagał Thengelowi w Rohanie i Ecthelionowi w Gondorze. W tym okresie jego największym osiągnięciem było zniszczenie dużej części floty Korsarzy w Umbarze w 2980 roku. Wielkim przyjacielem i sprzymierzeńcem Aragorna stal się Gandalf. Po raz pierwszy spotkali się w 2956 roku. Od tej chwili obydwaj ściśle ze sobą współpracowali w walce przeciw wspólnym wrogom. Przez trzynaście lat Aragorn tropił i poszukiwał Golluma. Schwytał go dopiero w 3017 roku, ale wydarzenie to miało duży wpływ na losy Wojny o Pierścień. Od tej pory Aragorn przebywał w pobliżu granic Shire. W 3018 roku w gospodzie w Bree spotkał Froda i pozostałych hobbitow. Został od tej pory ich przewodnikiem i przeprowadził do Rivendell. Brał udział w Naradzie i stał się członkiem Drużyny Pierścienia. Dzięki doskonalej znajomości terenu i doświadczeniu był podporą Drużyny. Wielokrotnie dzięki jego przenikliwości uniknięto zagrożenia. Gdy zabrakło Gandalfa po jego upadku z mostu Khazad-dum Aragorn stal się przewodnikiem Drużyny. Po rozpadzie Drużyny udał się w pościg za orkami, którzy porwali hobbitow. Potem przyłączył się do wojsk Rohanu. W Bitwie o Rogaty Gród został jednym z wodzów i nie szczędził sił w walce z wrogiem. Zaprzyjaźnił się wtedy serdecznie z Eomerem. Aragorn podjął się trudnego zadania i poprowadził Szarą Kompanię przez Ścieżkę Umarłych. Wiele wysiłku kosztowało go opanowanie palantira z Orthanku i wyrwanie go spod władzy Saurona. Po tych zmaganiach wyglądał jakby postarzał się o kilka lat. Trud jednak się opłacił, bo zdobył wtedy wiele cennych informacji, które wykorzystał w Wojnie o Pierścień. Jako Dziedzic Isildura wezwał umarłych do walki i przy ich wsparciu pokonał korsarzy w Pelargirze i przejął flotę. Na południu Gondoru zebrał wielu ludzi, których poprowadził ich z odsieczą do Minas Tirith. Na Pola Pellenoru przybył w decydującym momencie bitwy. Potem został dowódcą Armii Zachodu. Poprowadził wojska do bram Mordoru. W roku 3019 po Wojnie o Pierścień Aragorn został królem i przybrał imiona Elessar Telcontar. Pod jego panowaniem znalazły się Odnowione Królestwa i Zachodnie Kraje. Był bardzo dobrym i sprawiedliwym królem. Przez 120 lat sprawowania władzy jego Królestwo rozkwitło i rozwinęło się, a w Śródziemiu zapanował upragniony pokój i dobrobyt. Nieodłącznym towarzyszem Aragorna w czasie Wojny o Pierścień był miecz Anduril, który nosił u boku od 3018 roku, gdy został wykuty na nowo ze szczątków Narsila. Wspominając Aragorna nie można zapomnieć o jego wielkiej miłości do Arweny Undomiel, córki Elronda. Po raz pierwszy ujrzał ją w ogrodach Imladris w 2951 roku, gdy miał 20 lat. Pokochał ją od pierwszego wejrzenia i uczucie to towarzyszyło mu przez całe życie. Matka widząc jego uczucie wyjaśniła mu, że pragnie zbyt wiele i nie ma szans na zdobycie pięknej księżniczki. Wkrótce wyjechał z Imladris na długoletnią tułaczkę. Ponownie spotkali się w 2980 roku w Lothlorien. Wtedy Arwena odwzajemniła uczucie Aragorna i przysięgli sobie wierność. Nie mogli się jednak pobrać przed Wojna o Pierścień, bo Elrond nie chciał wydać córki za człowieka. Postawił warunek, że jedynym człowiekiem jakiego poslubilaby jego córka może być król Arnoru i Gondoru. Myśli o Arwenie towarzyszyły Aragornowi przez wiele lat wędrówek po Śródziemiu i zmagań z Sauronem. Upłynęło 68 lat od pierwszego spotkania Aragorn z Arweną, gdy już jako Elessar poślubił ukochaną elfią księżniczkę. Stanowili bardzo dobre i kochające się małżeństwo. Z ich związku urodził się syn Eldarion i kilka córek. Zapoczątkowali dynastię Telcontarów.

08:57, wladca_pierscieni7 , Autor / Postacie
Link Komentarze (2) »
środa, 18 października 2006
Aktorzy

Obsada aktorów z Władcy Pierścieni:

Elijah Wood - Frodo Baggins

Billy Boyd - Pippin

Dominic Monaghan - Merry

Sean Astin - Sam

Ian McKellen - Gandalf

Ian Holm - Bilbo Baggins

Viggo Mortensen - Aragorn

Orlando Bloom - Legolas

Liv Tyler - Arwena

Christopher Lee - Saruman

Cate Blanchett - Galadriela

Sean Bean - Boromir

John Rhys-Davies - Gimli

Andy Serkis - Gollum / Smeagol

Bernard Hill - Theoden

Brad Dourif - Grima Gadzi Język

Hugo Weavind - Elrond

Miranda Otto - Eowina

Marton Csokas - Celeborn

Karl Urban - Eomer

John Noble - Denethor

David Wenham - Faramir

Bruce Hopkins - Gamling

17:15, wladca_pierscieni7 , Autor / Postacie
Link Komentarze (1) »
Coś o autorze "Władcy Pierścieni"

John Ronald Reuel Tolkien - (1892–1973) angielski filolog, filozof i jeden z prekursorów gatunku fantasy. Wcześnie utraciwszy ojca, był wraz z bratem wychowywany przez matkę w duchu głębokiego katolicyzmu. Po ukończeniu studiów został wysłany na front do Francji, skąd jednak niebawem wrócił, zarażony gorączką okopową. Na krótko przedtem zawarł ślub z Edith Bratt, jego pierwszą i jedyną miłością. Był profesorem filologii germańskiej w Oksfordzie, znawcą literatury i języka staroangielskiego, autorem wielu prac naukowych. Zasłynął z trzech opowieści dziejących się w mitycznym świecie - eposu „Władca Pierścieni”, mitologii "Silmarillion" i baśni "Hobbit" oraz kilku krótkich form, opowiadań baśniowych nie związanych, lub luźno związanych z wielką mitologią tzw. Legendarium Śródziemia.

16:51, wladca_pierscieni7 , Autor / Postacie
Link Komentarze (1) »
Reaktywacja bloga

No dobra.. Reaktywuję bloga. Trochę mi go było brak, chociaż założyłam go niedawno.

Nowa notka będzie wtedy, gdy znajdę jakieś informacje.

Dziękuję zawiszy i zkmgdansk, za komentarze.

| Amen |

14:38, wladca_pierscieni7 , Inne
Link Komentarze (1) »
poniedziałek, 16 października 2006
Zawieszenie
Zawieszam na jakiś czas bloga, do póki nie będzie chociaż jednego komentarza...
15:50, wladca_pierscieni7 , Inne
Link Komentarze (3) »
niedziela, 15 października 2006
Wszystko o Frodzie

Frodo Baggins był jedynym synem Drogo Bagginsa i Primuli Brandybuck. Po śmierci rodziców w 2980 roku Frodo został zaadaptowany przez swego kuzyna, już 99-letniego Bilba i zamieszkał wraz z nim w Bag End. W 3001 roku Bilbo opuszcza Shire podczas swych 111 urodzin, a Frodo stając się pełnoletnim dziedziczy cały jego majątek, w tym Jedyny Pierścień. Lecz Frodo nie długo mógł cieszyć się własną ciepła norką, gdyż, gdy Gandalf odkrywa znaczenie Pierścienia, Frodo wraz z przyjaciółmi: Meriadokiem Brandybuck, Samwise’em Gamgee i Peregrinem Tuk zmuszony jest opuścić rodzinne strony i pod pretekstem osiedlenia się w swojej dawnej siedzibie udaje się do Imladris - Rivendell. Jeszcze przed wyruszeniem z Bag End pojawiają się Czarni Jeźdźcy ścigający hobbita. Frodo przeczuwając zamiary Nazguli staje się bardzo ostrożny w poczynaniach. Zatrzymując się w Bree w karczmie „Pod Rozbrykanym Kucykiem” Hobbici spotykają Obieżyświata, który ofiarowuje im swoją pomoc w dotarciu do Rivendell. Pierwsze starcie z Nazgulami następuje dopiero na wzgórzu Wichry Czub, gdzie Frodo zostaje poważnie zraniony przez nóż najeźdźcy. Teraz było już pewne, czego chcą Jeźdźcy. Kolejna próba sił Froda następuje przy szaleńczym „biegu do Brodu” gdzie pojawiaj się Dziewięciu. Frodo opiera się woli najeźdźców, lecz mdleje po drugiej stronie brodu. Odzyskuje przytomność już w Imladris gdzie sam Elrond – Pan Ostatniego Przyjaznego Domu pielęgnuje upiorną ranę hobbita. Po odzyskaniu sił odbywa się narada mająca na celu ustalenie dalszych losów Pierścienia. Po czym decyzja zapadła:” Pierścień musi zostać zniszczony!” Frodo dobrowolnie przyjmuje na siebie to zadanie. W skład grupy śmiałków wchodzą: Frodo syn Droga, Boromir syn Denethorna z Gondoru, Legolas syn Thranduila, Aragorn syn Arathorna potomek Elendila, Gimli syn Gloina, Gandalf zwany Szarym, Meriadok Brandybuck syn Saradoka, Peregrin Tuk syn Paladina II oraz Samwise Gamgee syn Halfasta – odtąd tych Dziewięciu zwano Drużyną Pierścienia.

Po wyruszeniu z Rivendell Drużyna nie mogąc przeprawić się przez Caradhas obiera drogę przez Khazad-dumMorię. Niegdyś siedziba krasnoludów, teraz miejsce łęgu orków. Tam tez „ginie” Gandalf Szary w morderczym starciu z Balrogiem. Frodo pozbawiony jedynej ostoi z góry skazuje swoje przedsięwzięcie na niepowodzenie. Po uwolnieniu się z Morii, Drużyna udaje się do Lorien, gdzie Frodo za pozwoleniem Galadrieli spogląda do zwierciadła gdzie po raz pierwszy ujrzał „oko” Czarnego Nieprzyjaciela. Po odetchnięciu w Lorien Frodo wraz z towarzyszami spławiają się łódkami otrzymanymi od elfów Anduiną w kierunku Wodogrzmotów Rauros. Ponieważ nie mogli przeprawić się przez wodogrzmoty obeszli je na około. Zatrzymując się na popas musieli zadecydować gdzie teraz mają podążyć: do Gondoru pomóc w obronie Minas Tirith czy wraz z Powiernikiem do Mordoru.? Ostateczny werdykt miał wydać Frodo, który udał się na spacer w celu głębszych rozważań. Nikt jednak nie zauważył ze w ślad za Frodem udał się Boromir- skuszony władzą Pierścienia próbuje odebrać mu go. Frodo, przerażony zakłada Jedyny i udaje się na Wierzę Czat skąd, próbuje wypatrzyć go Sauron. Hobbit widząc konflikt w Drużynie postanawia udać się do Czarnego Kraju w pojedynkę. Nie udaje mu się jednak niepostrzeżenie wymknąć z obozu. Drużyna zaniepokojona jego i Boromira długą nieobecnością wyruszają na poszukiwania. W tym czasie Frodo zabrał swoje rzeczy i już odpływał, kiedy do obozu wpadł Sam nie pozwalając na samotną wędrówkę swojemu Panu. W ten sposób drużyna została rozdzielona, aby już nigdy się nie połączyć.

Frodo wraz z Samem spotykają na swej drodze nowego kompana a właściwie kompanów Smeagola -Golluma. ”Obłaskawia” go i postanawia skorzystać z umiejętności skorumpowanego hobbita jako przewodnika wśród Martwych Bagien. Po uciążliwej wędrówce docierają do końca moczarów i „lądują” wśród wysypisk żużlu na skraju Marannonu. Tam znajduje ich Faramir –brat Boromira, który zaprowadza ich do Henneth Annun. Po krótkich wyjaśnieniach Frodo wyrusza na powrót wcześniej obranym szlakiem. Mija Rozstaj i stamtąd obserwuje wymarsz wojsk z Morgulu. Tego dnia Gollum odwiedza pajeczyce Szelobę – potomka sławetnej Ungolianty, lecz obserwując uśpionego i w pełni powierzającego swój los Froda żałuje swojej zdrady. Obaj Hobbici wpadają w zasadzkę i w ostatku napływającej heroicznej odwagi straszliwie ranią Szelobę. Frodo zostaje ranny i wpada w ręce orków z Wieży na Cirith Ungol, skąd uwalnia go Sam. W ten sposób rozpoczyna się ostatni etap morderczego wyścigu. Hobbici wędrując przez gościniec prowadzący do Barad-dur skręcają z drogi kierując się na południe ku już dobrze widoczniej Górze Przeznaczenia.

Po forsownej peregrynacji osiągają Sammath Naur. W tym czasie pozostali członkowie walczą razem z duchami (których przekonał do walki Aragorn, rozkazując im iść do walki, a odkupią się ich winy), bez których przegrali by walkę. Na Górze Przeznaczenia, Frodo stacza tam pojedynek z Gollumem, który nie chce pozwolić na zniszczenie „jego skarbu” i ostatecznie odgryzając Frodu palec spada w Szczeliny Zagłady. W ten sposób nastąpił upadek Barad-dur, Saurona i wszelkich niegodziwych istot, jakie kiedykolwiek zostały poczęte. Frodo spełnił misję i po tych chwalebnych wydarzeniach powraca do Shire, gdzie na krótki czas obejmuje godność burmistrza Michel Delving. W rocznice strasznych dla Froda wydarzeń stare ranny odżywają wpędzając hobbita w choroby. Dnia 21 września 3021 roku (1421 według kalendarza Shire’u) Frodo opuszcza Shire udając się do Szarej Przystani. W tej ostatniej wędrówce towarzyszą mu jego najwierniejsi przyjaciele: Sam, Pipin i Merry. 29 września osiągają cel podróży i Frodo „Dziewięciopalcy”, Bilbo wraz z Gandalfem, Galadrielą, Elrondem i innymi Elfami odpływają za Morze wraz z Trzema Pierścieniami. Tymi wydarzeniami następuje KONIEC TRZECIEJ ERY.

Jeżeli chcecie to skopiować, proszę was o napisanie o tym w komentarzu, wraz z podaniem adresu bloga.

22:02, wladca_pierscieni7 , Autor / Postacie
Link Dodaj komentarz »
??
Dlaczego nikt nie komentuje?? :(
21:06, wladca_pierscieni7 , Inne
Link Dodaj komentarz »
Śródziemie - Lothlorien

 

Lorhlorien, jest to kraj elfów, zamieszkiwany przez nie. Ich królową jest Galadriela. Ten kraj, leży w głębi magicznego lasu.

 

P.S. Pliss komentujcie... (<błaga>)

18:32, wladca_pierscieni7 , Śródziemie
Link Komentarze (1) »
Śródziemie - Rivendell

Rivendell, to dolina ukryta wśród gór. Szmer wodospadów i muzyka lutni. Takie jest Rivendell - dom Elronda półelfa. To miejsce powagi i rozmyślań, mądrej rady i dobrej zabawy.

12:34, wladca_pierscieni7 , Śródziemie
Link Dodaj komentarz »
Śródziemie - Minas Tirith

Minas Tirith to wspaniałe i dumne miasto królów. Pnie się siedmioma kręgami na zbocze Mindolluiny. To miasto, jest także stolicą Gondoru, stolicą wiedzy. Przechadzając się uliczkami pnącymi się w na kolejne kręgi znajdziesz wiele miejsc oferujących ci zarówno naukę jak i rozrywkę, a gdy dojdziesz na sam szczyt możesz odwiedzić królewski pałac.

12:21, wladca_pierscieni7 , Śródziemie
Link Dodaj komentarz »
Śródziemie - Shire

 

Shire, to kraj Hobbitów. Jest bardzo spokojny i cichy. Słychać tu senny turkot młyńskiego koła. Nikt się nigdzie nie spieszy. Na każdym kroku napotkasz uśmiech i uprzejmość.

Z Shire pochodzą 4 mali hobbici: Frodo Baggins, Samwis Gamgee, Peregrin Took i Merry Brandybuck, którzy opuścili swój kraj, aby zanieść pierścień Bilba Bagginsa do Rivendell, gdzie utworzyli wraz z ludźmi, elfem, krasnoludem i czarodziejem, Drużynę Pierścienia.

11:39, wladca_pierscieni7 , Śródziemie
Link Dodaj komentarz »
Siemka

Witam na moim pierwszym blogu o filmie "Władca Pierścieni".

Jak narazie będę zbierać informacje o WP i zdjęcia.

Jezeli ktoś mógł by mi pomóc, to pisać na maila: wladca_pierscieni7@gazeta.pl

No to na tyle.

Pa!

11:25, wladca_pierscieni7 , Inne
Link Dodaj komentarz »




Music: "The Great River"
By DodatkiBlogowe




Jakiej jestes rasy?(fantasy)

Jestes Elfem, dzieckiem natury. Isota pozornie wygladajaca na bardzo krucha i delikatna, niekiedy wolisz za takiego uchodzic, ale potrafisz niezle wladac lekka bronia, a co najwazniejsze lukiem. Mimo to twoim najwiekszym atutem jest magia czerpiaca swoja sile z przyrody. Czcisz nature. Twoj lud znany jest z wielkiej madrosci, ktora chetnie poglebia o nowe doswiadczenia. Kochasz marzyc i spedzac czas na lonie natury. Jako Elf nie lubisz Krasnoludow, ktore w twoim mniemaniu nie sa dosc rozgarniete i sa stworzone jedynie do wysilku fizycznego. Masz paru zaufanych przyjaciol i gdy jestes z nimi mozesz osiagnac wszystko! Moze czas sprobowac zrobic cos samodzielnie?
Take this quiz!

Quizilla | Join | Make A Quiz | More Quizzes | Grab Code





Trzy Pierścienie dla królów elfickich pod niebem jasnym...




Siedem dla krasnoludzkich władców we dworach kamiennych...




Dziewięć dla ludzi,którym śmierć jest sądzona...




Jeden Czarnemu Władcy na czarnym tronie...




Jeden by nimi władać, Jeden by je znaleźć,Jeden by je zgromadzić i w ciemności związać.




W krainie Mordor, gdzie zaległy cienie...